To, o czym mówiło się od dawna, teraz jest już pewne.  Szkoda, bo pismo było całkiem fajne – robiąc research, często zaglądałem do numerów archiwalnych. Najgorsze, że upada kolejny magazyn drukowany: nie tak dawno „Manager Magazine” (jego żałuję najbardziej), teraz „Marketing & More”. Nawiasem mówiąc, oba miały niemieckiego wydawcę, odpowiednio – Der Spiegel Gruppe i Sueddeutche Verlag. Mniej żałuję zamkniętego kilka lat temu „Piar.pl”, który kupowałem czasem jeszcze na studiach, choć tam też zdarzały się ciekawe teksty.

Wchodzących na stronę poznańskiego salonu optycznego, którzy spodziewają się usłyszeć stonowaną muzykę charakterystyczną dla serwisów korporacyjnych, czeka małe zaskoczenie. Zabawnie brzmi poznański hiphopowiec  (i kibic Lecha Poznań, czemu daje wyraz w swoich utworach), który zapewnia, że  „to okular w sam raz dla ciebie” 

Motyw muzyczny i wygląd strony wskazują, że ta niewielka pewnie firma współpracuje z Lechem – klubem, który  słynie z przywiązywania dużej wagi do działań marketingowych. Słyszałem, że w jego dziale marketingu pracuje kilkanaście osób, podczas gdy w dwóch pozostałych czołowych klubach, Wiśle Kraków i Legii Warszawa (odnoszących w ostatnich latach dużo większe sukcesy) to najwyżej kilka osób. Zagranicznym wzorem współpracy klubu z drobnymi lokalnymi firmami może być francuski Olympique Lyon, którego kibice mogli korzystać ze współpracujących z klubem salonów fryzjerskich czy sieci taksówek.

Dyskusja na temat uregulowania obecności reklamy zewnętrznej w przestrzeni publicznej, która w zeszłym roku przetoczyła się przez media, obecnie chyba nieco przycichła. Nie próżnuje na szczęście stowarzyszenie Miasto Moje a w Nim. Stanowisko zajmują też największe firmy branży, zrzeszone w Izbie Gospodarczej Reklamy Zewnętrznej.

Kiedy przechodzę codziennie obok reklamy umieszczonej w centrum Krakowa, przychodzi mi do głowy refleksja: czy największej szkody nie wyrządzają drobni reklamodawcy, z małych i średnich firm, tzw. drobnica? Przykładem – instalacja umieszczona na starym samochodzie dostawczym stojącym obok reklamowanego hotelu, w zabytkowej części miasta, między Kazimierzem a starym cmentarzem żydowskim. W ciągu dnia nie wyróżnia się szczególnie, ale po zapadnięciu zmroku i podświetleniu tworzy tandetny klimat, przypominający głęboką rumuńską prowincję i przydrożne bary, które mijałem w czasie tegorocznego urlopu.